06 - 236 68 530

Icoon pinterest
Icoon instagram

Een koffer vol herinneringen

vakantie, verdrietig, rouw, verlies, tranen, gemis

Hier in het Oosten van Nederland is de schoolvakantie begonnen. Wie weet kijk je uit naar wat lazy days met je kind en gaan jullie nog een weekje (of twee) weg. Maar misschien heb je er wel helemaal geen zin in. Is het voor jou en jouw gezin een verdrietige periode omdat jullie een lieve overledene missen.

Een tijdje geleden sprak ik een ouder wiens partner was overleden. Nu waren ze voor het eerst niet meer met z'n vijven, maar met z'n vieren. Hij wilde toch graag op vakantie, maar zag er erg tegenop.

 

In de rust van de vakantie kun je je juist extra alleen of verdrietig voelen.

En dan ineens hoeft niets meer. Geen school, vrij zijn van werk en clubjes. Je ligt aan het zwembad of zit voor de caravan. De zon schijnt en de dag loopt veel relaxter. Mijn ervaring is dat ik juist in die rust meer voel. Ik kan extra verdrietig zijn, alsof ik ineens meer besef wat er gebeurd is. Of wie ik mis.

De rust die er ineens is nu het ritme van school en werken wegvalt, kunnen je dan ook meer tranen bezorgen. Alsof er ruimte ontstaat om na te denken en het gemis nog meer voelbaar is. Dit zal nog erger zijn als je al die complete, gelukkige gezinnen om je heen ziet terwijl jullie een vader, moeder, broer of zusje missen. Maar vergeet ook niet de opa's en oma's die er in deze vakantie voor het eerst niet meer zijn. Wie weet betekende een grootouder wel heel veel voor je kind, omdat hij of zij vaak bij jullie oppastte of meeging op vakantie.

 

Wat kan jouw kind en jullie gezin helpen?

  • als je op vakantie gaat, neem een foto mee van de overleden persoon en geef die een mooi plekje 
  • teken (samen) een vakantie-kaartje en leg die bij de foto neer 
  • neem een tekenboekje met tekenspullen mee en laat je kind er iedere dag iets in maken
  • koop een klein souvenir wat de overledene prachtig zou hebben gevonden. Als je thuis komt, krijgt het een mooi plekje of wie weet wil je kind dit op zijn/haar kamer leggen.
  • als je het als ouder goed vindt, vraag iets vaker een logeetje: gezellig voor je kind, maar ook voor jou
  • bedenk een uitje wat de overledene zo graag deed, bijvoorbeel dagje strand, museum of picknick en ga dit samen doen
  • wat deed de overledene vaak met jouw kind en wie in jullie omgeving zou dat met hem of haar willen doen? Schroom niet, maar vraag het gewoon, mensen vinden het fijn iets voor jullie te kunnen doen
  • ben jij als ouder toe aan een dagje uit om lekker op te laden? Vraag aan familie of vrienden of je kind een dagje bij hen mag zijn. Ook hierbij geldt: vraag gerust, zo kan men echt iets voor je betekenen.

 

Ik hoop dat ik jullie met deze ideeën heb kunnen helpen. Wie weet kom je al lezend op andere ideeën. En als bonustip: vraag je kind eens wat hem of haar kan helpen als het even verdrietig is. Kinderen kunnen het vaak heel goed aangeven, dat is zo mooi!

 

Huilen mag, ook jij als ouder!

En oja, huil ook vooral als je verdrietig bent. Je hoeft je niet altijd groot of sterk te houden. Kinderen voelen dat toch wel aan, hoe je je best ook doet om je achter een glimlach te verschuilen. Hiermee ben je overigens zelf het grote voorbeeld voor je kind: als jij jezelf toestaat om te huilen, zal je kind dat ook veel eerder doen. Trouwens, verdrietig zijn mag toch? Maak het jezelf niet moeilijker dan het al is... Laat je tranen de vrije loop en wat gehuild is, is gehuild. Dat komt niet meer terug. Het lucht wel op, de brok in je keel verdwijnt en zelfs je stem wordt zachter is mijn ervaring.

Je ertegen verzetten kost meer energie dan het huilen jezelf gewoon toe te staan. Ook dat is lief zijn voor jezelf ;)

 

20 juli 2019