Blogs

"Mama ik loop vast in mijn verdriet…" Kleine kans dat jouw kind dit tegen je zegt. Vastlopen in verdriet zijn meer ‘onze’ bewoordingen. Kinderen kunnen ons vaak niet vertellen dat hun hart vol zit met tranen. Bijvoorbeeld na een overlijden of echtscheiding. Vaak weten ze niet dat wat ze voelen, ook daadwerkelijk verbonden is met hun gevoel van gemis en verlies.
Hoe vertellen kinderen het ons dan wel? Dat gebeurt meestal niet in woorden, maar via signalen. Ik noem in deze blog enkele die ik vaak van ouders hoor die met hun kinderen bij mij in de praktijk komen. 

De Sint is bijna weg, maar jouw kind kan nog verdriet hebben omdat jullie het moesten vieren zonder die lieve overledene erbij. Wie weet missen jullie lieve opa die dol was op pepernoten en ze lekker wegsnoepte met je kind. Of is bij jou in het gezin de vader van je kind overleden en stond je in je eentje bij de Intertoys om iets uit te zoeken…

Lees hier een paar ideeën die je troost en houvast kunnen geven in deze periode. 

Liefdevol herinneren… wie weet missen jij en je kind deze dagen ook een geliefd iemand extra. Het kunnen momenten zijn dat juist nu het gemis meer aanwezig is. Wie weet omdat diegene vorig jaar nog bij het kerstdiner was en nu die stoel leeg is. Ik merk aan kinderen en ouders in mijn praktijk, maar heel eerlijk ook uit eigen ervaring, dat je iemand meer mist deze dagen. Als je hoort en ziet dat families met elkaar kerst vieren, maar jouw kind oma zo mist. Of opa. Of een vader, moeder… broertje, zusje. Hierbij geef ik je graag enkele troosttips om samen diegene liefdevol te herinneren, lees je mee?

Aarzelend loopt ze het schoolplein op, het nieuwe schooljaar in. Met die mooie, glimmende tas op haar rug van Frozen-Elza. Die kreeg ze van haar liefste oma. Maar deze liefste oma staat haar vanmiddag hier niet meer op te wachten. Ook niet kijkend door het schoolraam om naar haar te zwaaien. Ze stak altijd stiekem haar handje op om terug te zwaaien. Nee, niet te hoog hoor, want dan zag de juf het. Maar oma zag het altijd wel ;)

Hoe ga je ermee om als je tijdens deze zomervakantie iets ingrijpends hebt meegemaakt samen met je kind? Misschien werd iemand in jullie gezin of familie erg ziek, overleed een geliefd persoon of besloten jij en de vader van je kind te gaan scheiden? Dan gaat je kind nu heel anders naar school dan dat het met vakantie ging 6 weken geleden. Hoe ga je daarmee om en vertel je het op school ja of nee?